“Geef je iemand een donor-orgaan, als die zelf niet als donor beschikbaar is na zijn dood?”. Een lastige vraag, waar ik het deze week met een meisje van 17 over had. Het bracht ons ook op mijn donorknie. Zij kende mij al toen ik in een rolstoel zat en niet zonder krukken kon. Ze herinnert zich de maanden van gips en revalidatie na mijn meniscustransplantatie. Net als veel mensen om me heen, heeft ze gezien wat een donor kan betekenen voor een ander. En dat je dus niet alleen een orgaan kunt doneren, maar ook ander weefsel zoals in mijn geval: een kraakbeen-stukje-knie.
dank je wel, donor
Hij komt uit Amerika en was van iemand die dezelfde maat knie, lichaam en lengte had. Meer weet ik niet over ‘mijn donor’. Wel weet ik dat ik sinds mijn transplantatie veel vrijheid heb teruggekregen. Ik kan weer lopen zonder krukken, heb geen rolstoel meer en mijn linkerknie doet niet steeds meer pijnpijnpijn. Hoe bijzonder is het dat iemand mij dit met haar/ zijn dood kon geven? Ik zou het graag aan de nabestaanden laten weten.
bree the knee
Een vriend van me noemt mijn knie nu ‘Bree the knee’ om de Amerikaanse oorsprong te benadrukken. We maken er grappen over dat ik ineens van hamburgers hou sinds mijn operatie (ook al ben ik al heel lang vegetariër). Ik moet toegeven: ik heb in Amerika genoten van een burger. Maar echt Amerikaans ben ik niet geworden, want mijn burger was vleesvrij.
niet zo mobiel, wel lekker flexibel 