Al sinds mijn achtste (nu dus al ruim 30 jaar) ben ik niet zo mobiel en zoek ik naar oplossingen om toch te doen wat ik graag wil. Ik heb veel verschillende hulpmiddelen ontdekt en gebruikt. Deze keer vertel ik meer over de vouwfiets.
De oplossing
De vouwfiets: wat heb ik hiermee een hoop gedaan! Niet voor woon-werk-verkeer of om naar het openbaar vervoer te gaan. Ik gebruik het om mijn bereik wat te vergroten als ik niet lang kon lopen, maar als fietsen wel gaat. Soms trapte ik de trappers in. Zo kon ik ondersteund lopen en tegelijk mijn lichaam laten rusten op het zadel.
Pluspunten
- mijn Dahon vouwfiets heeft een verstopte fietspomp, weggewerkt in mijn zadelpen. Als ik mijn banden wilden oppompen, haalde ik mijn zadel los, zetten deze op de grond en toverde een slang tevoorschijn. Een gegarandeerd recept voor goede gesprekken.
- Lekker licht
- Ziet er niet uit als een hulpmiddel, dus mensen benaderen je ‘normaal’.
Minpunten
- steeds vaker kreeg ik vervelende reacties van winkelpersoneel “je mag hier niet fietsen”. Ik legde uit dat ik niet ‘echt’ fietste en liet mijn gehandicaptenkaart zien. Dat werkte, maar was niet leuk.
- Overal smeer. De fiets ging altijd met me mee en werd steeds uit- en in mijn auto getild. De auto, mijn kleren, mijn handen en losliggende dekens zaten allemaal onder de zwarte vetvlekken.
- Is geen erkend hulpmiddel, dus toegang kan je geweigerd worden. Ik los dat op door aan mijn stuur en zadel pictogrammen van een rolstoel te hangen. Zodra mensen dit zien, zijn ze een stuk toleranter.
niet zo mobiel, wel lekker flexibel 