Stel; je bent fysiek wat krakkemikkig. En je hebt een grote tuin. Gelukkig komen af en toe mensen in de tuin meewerken. Daar ben je heel blij mee en ook dankbaar. Lief dat ze dat doen. Zolang ze het maar niet doen uit medelijden, want je koos zelf voor deze tuin. Toch voelt het een beetje alsof je bij ze in het krijt staat. Maar is dat zo?
Mijn oom bedankte me dat hij buiten lekker fysiek bezig kon zijn, het haalde hem uit zijn winterdip. Mijn vader is gek op de vogels in de tuin. Een vriendin komt graag meewerken, want zelf heeft ze geen tuin. Mijn broertje en schoonzus helpen vooral omdat ik zo blij word van de tuin en zij daar weer blij van worden. En zo kan ik doorgaan.
We halen er dus allemaal wat uit. Als dat geen natuurlijke balans is 🙂
Dank aan Markus Winkler voor zijn foto, ook te zien op Unsplash.com.
Mooi stukje Marieke. ❤
Wat een rijk leven!
LikeGeliked door 1 persoon
en dan ook nog zo’n lieve oom
LikeGeliked door 1 persoon