Glitters in de lappenmand (kan je blij zijn als het fysiek niet van harte gaat?)

Mijn wallen hangen op de grond en ik kan niet zonder middagdutje. En als mijn knie geen pijn doet, dan is het wel mijn elleboog. Of pols. Of andere pols. Of heup of welk gewricht dan ook. Het is nog steeds warrig in mijn hoofd en ik kan woorden niet vinden. Omdat ik mijn jongste zoontje niet kan dragen, kan ik niet alleen voor hem zorgen. Ik zit dus behoorlijk in de lappenmand. Maar er is ook iets anders gaande. Ik heb namelijk steeds vaker zin om glittersokken te dragen.

Dat is toch erg?

Laatst besprak ik met een juf van de kinderopvang hoe het met me gaat en waarom ik hen nodig heb om mijn zoontje in en uit de auto te tillen. Ik vertelde dat ik probeer te accepteren dat ik hem voorlopig niet kan dragen, zonder zelf fysiek achteruit te gaan. “Als je je eigen kind niet meer kunt tillen, dat is toch erg?” Ja, dat vind ik ook. En helemaal als ik het vergelijk met andere ouders die schijnbaar zonder moeite hun kind de lucht in zwieren, bij hen hurken om met ze te praten, zomaar even op de grond gaan zitten om mee te spelen. Of hun kind kunnen opvangen als hij bijna valt, zonder bang te zijn zelf wat te ‘knakken’.

Dat oude positieve stemmetje

Ik heb dus een hele waslijst van kwaaltjes en dingen die ik niet kan doen en waar ik bang voor ben. En dat is lang niet altijd makkelijk. Maar steeds vaker hoor ik dat oude positieve stemmetje in mijn hoofd dat zegt hoe mooi het leven is. En hoe lief de mensen om me heen zijn. En dat die plaggen klei zo mooi glinsteren in de zon. En hoe bijzonder het is dat we het als gezin leuk samen hebben, ook als het tegen zit. En dat het zo fijn is dat ik eindelijk een goede huisarts heb waar ik terecht kan. En dat er zoveel oplossingen er zijn om mijn lastige lijf te helpen. En zo kan ik wel doorgaan. Ik ben stiekem weer blij aan het worden. Ondanks en dankzij alles.

Steeds vaker hoor ik dat oude positieve stemmetje in mijn hoofd dat zegt hoe mooi het leven is

Ik ga niet wachten

De dingen die verwerkt moesten worden om vooruit te kunnen, heb ik achter me gelaten. Ik heb meer ruimte in mijn hoofd en mooie dingen komen meer binnen. Het voelt eng om het zo op te schrijven en toe te geven dat ik weer blijer ben. Alsof ik dan vanaf nu niet meer mag balen. Want je was toch weer gelukkig? En kan ik wel gelukkig zijn als ik fysiek zo weinig kan? Ik weet het niet. Ik weet dat er bij elke regenboog die ik zie, ook regenwolken horen. Dus die zullen vast ook komen. Maar ik ga niet wachten met zelf weer stralen tot alles perfect is. Vandaag geniet ik van de zon en trek ik ook mijn glitterschoenen aan.

Credits en meer

• Reacties op mijn berichten zijn altijd welkom! Laat dus vooral een bericht achter onderaan deze pagina. Ik zal reageren.
• Nieuwsgierig naar meer berichten op lekkerflexibel.nl? Onderaan deze site zie je een knop met ‘lekkerflexibel.nl volgen’. Klik je daarop, dan kan je je aanmelden als je een email wilt ontvangen bij nieuwe berichten (dat vind ik leuk!).
• Je kunt natuurlijk ook verder lezen op de rest van mijn blog, zoals op de nieuwe categorie ‘Kijk- en Kliktips’. Daarnaast schrijf ik over mijn Alledaagse Avonturen, Mindermobiel Moederen of handige hulpmiddelen die ik heb ontdekt.